سپیده امید

خمینی  رهبـــــر فرزانه ای بود                             بسان گوهــــر یک دانه ای بود

که نامش همچو خورشیدجهانتاب                             ویا همچون فروغ ماه  شب تاب

چه روشنگــــر قیامش مردمان را                            چه افسونگر به مهرش بیدلان را

در آن شب های ظلمانی و تاریک                             شنیدم از همه از دور و نزدیک

که می آید کسی نامش خمینــی                               شود رسوا از او هر مکر وشینی

شود کوته از او دست تبـــه کار                               کند مظلـــــوم را یاری بسیار

خمینــــــی تو مسیحای زمانی                               برای مردمان آرام جانـــــــــی

امید خستگان نا امیــــــــدی                                  تو بر دل های ما دائم نویــــدی

سپیده دم همان معنای فجــراست                                 که ظلم ظالمان بیداد وزجر است

بیا یادی کنیم از آن شهیـــــدان                                از آن آلاله های سرخ ایـــــران

از آن پر پر شده در راه میـــهن                                  و یا بگذشتگان از جان واز تن

سیاووشان بگذشــــته ز آتش                                  و یا رزمنـــدگانی همچو آرش

که جانشان در ره میهن فدا شد                                   و یا از خونشان لالــه به پا شد

برای رفتن دیــــــوان ز ایران                                  شدند غرقه به خون خود شهیدان

هزاران آفرین بر جان پاکــــان                               که ایران زنـــــده است از نام آنان

سراینده :  توران رزمجو

 

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 7 اسفند 1392    | توسط: توران رزمجو    |    | نظرات()